به گزارش خبرنگار مهر اسماعیل محمدپور عصر یکشنبه در نشست ادبی «بهار نارنج» با محوریت روایت عشق به سرزمین در ادبیات فارسی در کومله اظهار کرد: شاعر دیگر تنها نگهبان گذشته نیست؛او صدای بیداری و مقاومت است و عشق به وطن از فضیلت فردی به مطالبه اجتماعی و مسئولیت جمعی تبدیل می‌شود.
شاعر، پژوهشگر و منتقد ادبی با اشاره به سیر تحول مفهوم عشق به سرزمین از دوره کلاسیک تا معاصر افزود: در شعر کلاسیک، این مضمون جنبه حماسی، وجودی و هویتی داشته و شاعر نگهبان گذشته بوده است؛ اما پس از نیما، نگاه به وطن درونی‌تر، پیچیده‌تر و گاه تلخ تر شده است.
وی با بیان اینکه وطن گاه معشوق، گاه مادر رنج‌دیده، گاه خانه‌ای است که باید دوباره ساخت و گاه موضوع نقد درونی است، گفت: عشق به سرزمین هم‌زمان می‌تواند نقدکننده، امیدوارکننده و هویت بخش باشد و امروز این تجربه درونی است که شاعر خود آن را می‌ریزد و بازمی‌سازد.
در ادامه این نشست، کتاب «مسافران بامداد، روایت ۱:۱۷» شامل سروده‌های شاعران گیلانی با موضوع مقاومت و شهدای اقتدار شهرستان آستانه اشرفیه معرفی شد؛ کتابی که نمونه‌ای از بازخوانی هویت و خاطره در ادبیات امروز دانسته شد.
نظر شما